وقتی بزرگ نبودیم...

به تمامی ستاره ها میاندیشم،زمانی تنها آرزویم
دانستن آخرین عدد دنیا بود، چقدر در عین سادگی
و بچگانه بودن، اما آرزوی بی پایانی بود، آخرین عدد
دنیا چیست ؟ ستاره ها چند تا هستند ؟

راستی چرا آرزوهای قشنگ کودکی زود فراموش می شوند؟
چرا آن صمیمیت و یکرنگی بین ما بچه ها وقتی بزرگ
می شویم، کمرنگ می شود ؟ آیا با پیر شدن ما، آرزوهایمان
هم پیر می شوند ؟ یا شاید آرزوهای ما کودکان دیگری پیدا
می کنند و ما را به بزرگ شدن می سپارند ؟

همیشه این چراها، به اندازهٔ آخرین عدد دنیا برایم سوال
بر انگیز بوده و به اندازهٔ تمام ستاره های دنیا برایم
شک و شبهه آفریده.

چرا این چنین می شود ؟
چرا ناگهان خیلی زود، دیر می شود ؟

چقدر کودکی خوب بود ! همه چیز را به بهانه ای صاحب می شدیم،
با اندک گریه ای خواسته هایمان بر آورده می شد.
یک بستنی، اسباب بازی، و شاید سوار شدن روی کول عمو،و یا
خواستن یک بستنی دیگر...! هر چه بود زود بر آورده می شد و
چقدر خوب بود، اگر عقلمان می رسید بهشت را تقاضا می کردیم !

گاهی هم وقتی به آن آرزوهای کوچک در همان لحظه نمی رسیدیم
اندک گریه ای آرام میکرد مارا و آرزویمان را با خواسته ای دیگر
معامله می کردیم. چه بده بستان زیبایی بود در بازار داد و ستد
آرزوهای کودکانه ! چقدر راحت بود، شیرین بود و چقدر
نرم و دلپذیر. افسوس که نمی فهمیدیم، زمان زود می گذشت و به ما خوش.

کودکی، کودکی، کودکی.....! وقتی کودک بودیم دوست داشتیم
زودتر بزرگ شویم و مثل مامان و بابا رفتار کنیم، حالا که بزرگ
شدیم با خودمان در خلوت یواشکیمان زمزمه می کنیم که
چقدر حیف شد و زود گذشت، ایکاش همچنان کودک می بودیم.
چه می دانستیم دنیا چقدر بزرگ است و شاید فکر می کردیم آخرین
عدد دنیا صفرهایش اندازهٔ انگشتان دستهایمان است، چه دنیائی بود
فکر می کردیم با انگشتان دوتا دستهایمان می توانیم دنیا را احاطه کنیم
چقدر رسدین به آرزوهایمان برایمان ساده و بی آلایش می نمود !
همه چیز برایمان بزرگ، اما دست یافتنی بود.

بابا قویترین مرد دنیا، مادر امن ترین پناه بی پناهیهایمان.
و برادر و خواهر، رقیبانمان که با هم در کورس رقابت به سوی
زودتر بزرگ شدن، می دویدیم. ناگهان ما را چه می شود ؟

/ 1 نظر / 32 بازدید
الهه

سلام بر روزهای خوش و بی خیالی کودکی و معصومیت آن و خداحافظ روزهای بی بازگشت. نگار جان مرا با خود به دنیایی بردی که رفته و به دنیایی آوردی پر از ریا و.... بهتره نگویم تا کمتراحساس بدی کنم. درود بر تو